Grožđe sa zaperaka vinove loze - evo kako

Zaperak vinove loze se razvija iz ljetnih pupoljaka osnovnog lastara i jalovaka. Može biti rodan i to je lastar drugog reda.

Oni se razvijaju na glavnom lastaru u pazuhu lista, te se nazivaju i pazušni lastari. Zaperkov pupoljak stvara se u pazuhu lista i to naizmjenično kod jednog koljenca s desne, a kod narednog s lijeve strane pravog okca. Stvara se istovremeno s glavnim okcem, samo što se on razvije u toku ljeta iste godine u lastar zvani zaperak, a glavni lastar iz pravog (zimskog) okca tek naredne godine.

Razvoj zaperaka je intenzivniji na čokotima na kojima nema dovoljno osnovnih lastara, sa pretjeranom ishranom azotom, na zemljištu sa velikom vlažnošću, čokotima malog prinosa, itd. Sve sorte vinove loze (Vitis vinifera L.) nisu sklone razvoju zaperaka.

Rezidba na zeleno

Regulisanje rastenja i razvoja zaperaka u vinogradu je redovna mjera rezidbe na zeleno. Ranijim zalamanjem vrhova osnovnih lastara pospješuje se razvoj zaperaka u cilju obnove vegetativnog i rodnog potencijala čokota oštećenim mrazom, gradom i drugim nepogodama, kada se oštete rodni i nerodni lastari

Koje su mjere zelene rezidbe u vinogradu?

Ne treba zaboraviti da u roku od 12 do 24 sata, vinograd oštećen gradom, moramo isprskati nekim od preparata na bazi aktivne materije kaptan, čime suzbijamo trulež i plamenjaču vinove loze. Potom za pet dana obnoviti tretman istim preparatom.

Grožđe na zapercima

Grožđe koje se dobije na zapercima naziva se jagurida (greš). Vino spravljeno od ovog grožđa koristi se za popravku kiselina, za ona koja imaju malo kiselina.

Jaguride (greševi) su u stvari manje krupno grožđe. Prvenstveno se radi upravo o onom na zapercima. Kod nekih sorti za koje je karakteristično da u punoj zrelosti imaju manji sadržaj kiselina, pribjegava se branju jednog dijela greša (jagurida) sa ciljem povećanja sadržaja kiselina u širi. Tada je skladniji odnos šećera i kiseline u širi i alkohol - kiseline u vinu. Ovdje se prije svega radi o sortama kao što su Muskat otonel, Traminac i Neoplanta.

Postupci dobijanja rodnih zaperaka

U novije vrijeme je razrađen postupak dobijanja rodnih zaperaka. On se sastoji u blagovremenom prekraćivanu osnovnih lastara. Kada se prekraćivanje osnovnih lastara izvrši u periodu njihovog najintenzivnijeg rastenja, pritisak hranljivih materija se usmjerava prema zaperkovim pupoljcima koji se brzo aktiviraju i rastu. Postoje razlike između sorti plemenite loze u odnosu na obrazovanje rodnih zaperaka.

Rodni zaperci se dobijaju tako što se 15 do 25 dana prije cvjetanja izvrši zalamanje lastara. Ukoliko su prisutne vremenske nepogode (grad i sl.), zalamanje lastara i jalovaka se može vršiti i kasnije, radi izbijanja rodnih zaperaka, koji će u tim uslovima usloviti nešto kasnije sazrijevanje grožđa na njima. Zalamanje treba obaviti tako da se odstrani vrh sa dva do tri nepotpuno razvijena članka, a da na osnovnom lastaru ostane četiri do šest normalno razvijenih listova.

Ovakav postupak sa osnovnim lastarima dovodi do obrazovanja dva do tri jaka i rodna zaperka. Utvrđeno je da se rodni zaperci obrazuju kako na rodnim lastarima tako i na zalomljenim jalovacima (nerodnim lastarima).

Zapravo, zalamanje lastara ima veliki praktični značaj, jer se korištenje zaperaka za dobijanje dopunskog prinosa grožđa uglavnom preporučuje u godinama, ne samo poslije izmrzavanja zimskih (pravih) okaca, kada je većina lastara na čokotu nerodna (obrazovana iz slijepih okaca), već i prilikom pojave jakog grada, olujnih nevremena kada dolazi do lomljenja rodnih i nerodnih lastara vinove loze.