Prvi bosanskohercegovački geografski zaštićen nacionalni proizvod - VISOČKA PEČENICA
Grad Visoko u davna vremena još u 17. stolječu je bio poznat po preradi kože na starim tradicionalnim "stupama". Stupe su se gradile od drveta, pored rijeka gdje se sirova koža prerađivala, solila i prodavala. Tokom godine, dešavalo se da se pojavi velika potražnja trgovaca za kožom, tada su u Visoko iz okolnih Gradova dolazili stočari i prodavali stoku (goveda). Nakon klanja dešavalo se da su se počeli pojavljivati viškovi mesa, koje su ljudi na neki način morali sačuvati, odnosno produžiti mu rok trajanja. Zapisi iz 1754 godine. kažu da se već tada u Visokom meso "bacalo" na kamaru, skupljalo u velikim količinama u drvenim buradima i solilo. Mesari u tom periodu nisu znali kako i zbog čega, ali su primjetili da se meso mnogo duže može koristiti nakon soljenja, ispiranja vodom i dimljenja. Već tada se radilo o salamurenju i sušenju (dimljenju) mesa, tj. meso se konzerviralo. Tradicija, kulturno historijsko naslijeđe, običaj i jedinstven način proizvodnje Visočke pečenice zauvijek će ostati prepoznatljiv i zaštičen, nakon skoro više od 266 godina. Visočka pečenica je postala geografski zaštićen nacionalni proizvod BiH.